Ölü Mavi
Çıt yok,korktuğumda buydu,
Nasıl bir sessizlik
bıraktın sen bana,
Hep ben susardım,sen
dinlerdin,
Sessizliğimi bile
severdin...
Yer yok,yüreğimin dalları
tıka basa dolu,
Ne çok şey yaşamışız meğer
biz seninle,
Beni kıran ne varsa,hep
tamir ederdin,
sen beni hesapsız
severdin...
Hayır yok,bende hiçbişey
değişmedi,
Tüm ahmaklığım ve serseri
hallerimle,
Yalnızlığın bu ölü
maviliğinde,
Yitirdiklerimi
sahiplenmekteyim...
Bir sen yoksun bu şehirde,
Birde o şevkatli hallerin,
Her hayaline uyusamda,
senizliğe uyanır
düşlerim...
Şiirlere boyadım tüm
sokakları,
Birtek sen görebilirdin,
Yokluğun gelip geçti
üstünden,
Yitirdi rengini tüm
şiirlerim...
_________________________________________
Öğretmediler
Bana dünyaya geldiğimde,
dünyanın yalan olduğunu
öğretmediler.
Bana dünyada herkesin
yalan olduğunu
söylemediler.
Yemeyi, içmeyi, giyinmeyi
öğrettiler,
bakmayı, konuşmayı
öğrettiler,
ağlamayı öğrettiler de,
"Gülmeyi öğretmediler!"
Mutsuzluğu öğrettiler de,
"Mutluluğu öğretmediler!"
Sevmeyi öğrendim de,
sevilmeyi asla!
Bana hayat hakkettiğimi
değildi hak etmediğimi
verdi!
Bana hayat acıyı verdide,
tatlıyı vermedi!
Benim için hayat, benim
için insanlar
ve benim için dünya bir
YALAN bir HARAM bir
ZIYANDIR!
Şimdi gel sor bana:
Sana vereceğim cevabım hep
ama hep YALANDIR!
_________________________________________
ÖĞRETMENİM
Çocukken öğretmen olmayı
çok isterdim
Eğitime karşı içimdedir
duygu beslerdim
Hep öğretmen olmayı
düşlerdim
Benim öğretmenim ölmez
derdim
Emekli olacağını bile
düşünemezdim
Yıllar sonra emekli oldu
Emekli hayatı çilelerle
doldu
Simit sattı pazarcı oldu
Geçinemedi muhtaç oldu
Yoksulluğa dayanamadı
perişan oldu
Hayata veda etti kurtuldu
Şimdi rahat uyu yerinde
Ruhun şad mekânın cennet
olsun
Öğretmenim.
_________________________________________
Öğretmenim
Sen olmazsan insan olmaz
İnsan olup kendin bulmaz
Kendin bulsa ilim bilmez
Saygı sana öğretmenim,
Sevgi sana öğretmenim.
Bilim gelir olsa Çin’ de
Akıl yolu bulur fende
Her şeyin güzeli sende
Saygı sana öğretmenim,
Sevgi sana öğretmenim.
Hem anasın, hem babasın
Cümle derde sen ortaksın
İlim sende, sen ışıksın
Saygı sana öğretmenim,
Sevgi sana öğretmenim,
Şükran sana, ÖĞRETMENİM.
_________________________________________
Ölmek İstiyorsan
Ölmek diye bir şey yok
Lambayı yakan ellerin
acizliği sadece
Mavinin keskin gözlerinden
yaralanmak
Ellerinde birer beyaz gül
Kanatacak kıpkırmızı
yaşamın kokusunu.
İnadına yaşamak istiyorsan
sus ve dinle
Sana söyleyeceğim bir
bardak sözüm var
Tenine dokunan o asil acı
var ya hani
İnceden inceye hiç
sarmamış seni
Yağmur altında
ıslanıyorsan eğer hala
Onsuzluk diye bir şey
duymamışsan.
Renklerin içinde korkusuz
boğulmamışsan
Sandalın içinde
okyanuslara dalmamışsan
Akşamların ay ışığında
suya kan kusmamışsan
Nedenini bilmeden hiç
ağlamamışsın.
Özlemek diye bir şey var
diyorsun ısrarla
Lambayı yakma süzülsün
içine karanlık
Duvarlara vurarak
parçalayacaksın o özlemi
Üzülme sakın zaten yaşamak
özlemektir
Resimlerin hepsini tek tek
yak için açılsın.
Üstünden akıp gitsin korku
kırıkları
Rakı masasında balık
olacaksın Orhan Veli gibi
Üzülmüyorsan ölemiyorsan
ölmek istiyorsan
Mumları yak o zaman ben
seni öldürürüm.
_________________________________________
Ölüm Meleği
Uçurumun kenarından
sesleniyorum sana
Her şeye inat yürümeye
devam ediyorum.
Tutmaya geliyorlar bırakın
diyorum, bırakın.
Beni çoktan attılar şimdi
atlasam ne olacak!
Biliyorum söylemiştin
gülleri sevmiyormuşsun.
Ama güllerde senin kadar
güzel olsaydı açmazdı
Nazar değer diye…
Uçurumun kenarından
atladığımda ,
Biriyle tanıştım.
Fazla sürmedi tanışmamız
zaten tanıttı kendini bana
Hadi gidelim dedi,
Nereye dedim.
Gidelim dedi,
Sonra fark ettim o
sandığım melek değilmiş
Ölüm Meleğiymiş.
1 -
2 -
3 -
4 -
5 -
6 -
7 -
8 -
9
