Görüş Bitti
Şimdi muhtemelen
Bu kör saatlerde
Dönüp durmaktasındır
ranzanda.
Belki elli kişilik koğuşta
Benden de muhtaçsındır
Bir tek candan dost
sarılışına.
Zaman ektiğini biçme
zamanıdır.
Pişmanlığın sivri ucu
Bükmektedir kitapların
belini,
Kesmektedir
Şakaların dilini,
Elini eteğini de çekmiştir
Çoktan hayallerin.
Zaman
Sigara dakikalarını
artırma zamanıdır.
Yine muhtemelen
Düşünce odalarında
Ben gezinmekteyim.
Yine muhtemelen
Gamsız, uçarı bir görüntü
çizmekteyim.
Onca sevgimi nasıl
erittiğini
Gözlerine savurmaktayım.
Zaman beni suçlama
zamanıdır..
Şu an ne yaptığımı
düşünüyor olabilirsin
Muhtemelen isabettir
tahminlerin...
Yine de uzaktan şöyle bir
“acaba? ”
İçini kıyıyordur
Zaman hesaplaşma zamanıdır
Pazar görüşlerini çoktan
çıkardın da aklından
Epeydir mektuplarım da
gelmiyor değil mi?
Yüzdesiz bir umuttasın
Bir zamanlar bana verdiğin
gibi.
Gözlerin bakamasa da
Gardiyana
Yüreğinden sesleniyorsun
Kendi adını
alışkanlığına...
Son mektuba kadardır
sabrın
Ve başlamışsındır çoktan
küfretmeye
Ya kadere
Ya bana
Ya aşka.
Bu sevgi kendi başladı
Kendi kendini bitirdi.
Sen yine günahsızsın
Zaman bahtına kahretme
zamanıdır.
Sana hiç beklemeyi
öğretmemiştim
Her zaman vardım değil mi?
Sevgimde savurgandım
Öfkemde cimri...
Hala da öyleyim ama
Ne öfkem kaldı sana
Ne sevgim.
Çoktan geçmişti bitirme
zamanı da
Zaman erteleme zamanıydı.
Masum hatam
Çekildim artık hayatından.
_________________________________________
Görebilirsin
Bir sana aşığım, sana
vuruldum
Gönlümün tahtında
durabilirsin
Tükendi mecalim, artık
yoruldum
Gelip gözlerinle,
görebilirsin
Delice severim, ayrılık
bitmez
Yüzünü göremem, hayalin
gitmez
Aşkından yanarım dumanım
tütmez
Harlanmış mangalı,
kurabilirsin
Kırılmaz kolumu bükmüş
gibiyim
Yürüyorum amma, çökmüş
gibiyim
İnişte koşarım, ürkmüş
gibiyim
Çatlamış tabanı,
sarabilirsin
Işıklarım söndü günlerim
bitti
Ümitler tükendi hayaller
gitti
Uykusuz geceler, rüyadan
etti
Sensiz geceleri,
sorabilirsin
İlhamlar tükendi şiir
yazarım
Ben yaşarım amma mezar
kazarım
Sensiz şu dünyada biter
azarım
Sevdanla zincire,
vurabilirsin
Mürekkepler bitti ellerim
fersiz
Cümleler tükendi harfler
yetersiz
Günlerim geçmiyor geceler
sensiz
Gelip sensizliği,
sarabilirsin
_________________________________________
Gözlerimin Fotoğrafıydı
Bakışın
Bir komşu rüzgâr esmeli
tende
Seslenmeli nisan aşk
yağmuruyla
Silkinmeli tüm sevda
artıklarından
Yaşamalı hayatın aşk
envanterlerini
Gitmeden gidemeden
gözlerinden
Molalarda mızrap
dokunuşlar misali
Yüreğimde iki damla yaş
Avuçlarımda yakamoz işveli
ümitler
Gözlerim ufkun sır
perdelerine asılı
Ruhum yelkenlere fora
çekmekte
Hiç sinmedim öfke
salınımlarında
Hiç ard dönmedim sevda
kurşunlarına
Kahır yağıyor konfeti
niyetine akşama
Ürperiyorum yokluğunun
ateş sarmallarında
Üflerken bir çoban ağa
kızına sevdasını
İnleyerek haykırmada
çığırtkan veda kuşları
Ağladığımız şarkılar
matemde
Şakımıyor bülbüller gül
düetlerinde
Keşke alıp düş
dolanımlarımızı
Savursaydık mazi
anlatılarına
Sen bir portre misali
uzanmışken kumsala
Dalga dalga gelip
işleseydim
Sevda notalarıyla hasreti
Nereye asmışlar bilmesem
de
Gözlerimin fotoğrafıydı
sende kalışım
Bir damla yağmur
Bir de ben daha düşmeden
gözlerinden
Bir ihanet rüzgarı
dolanmış
Kokum hala sıyrılmamış
tenine
Kuşku sürgünlerinden...
_________________________________________
Gözlerin
Ve gözlerin aklıma gelir
Ve sözlerin
Gidişin gitmiyor gözümün
önünden
Ve izleri derin
İlk değilsin bu senin
bildiğin
Ve yine biliyorsun sen en
son sevdiğim
Şimdi uzaklardasın
Ben çamlar arasında bir
hastane odasında
Ciğerimde bir ince
hastalık
İçimde kapanmak bilmeyen
bir yara
Ve elimde sanki inadına
bir sigara
Biliyorum dönmeyeceksin
Hatta arkana bile
bakmaksızın
Gün gelir belki bir yuva
kurarsın
Oğlun olursa benim adımı
koyar mısın?
Gittin
Dağ gibi sevdamı devirip
ardında
Gittin
Allahaısmarladık bile
demedin
Sazlar çalınır Çamlıca'
nın bahçelerinde
O şarkıyı bir daha hiç
söyleyemedim
Şimdi elimde bir bardak
çay
Ve dudağımda buruk
tebessüm
Kendi kendimi üzmemeye söz
verdim
Ve ben seni hayatımın bir
musalla taşının
en yakın yerinde sevdim
_________________________________________
Gözlerin İstanbul Oluyor
Birden
seninle bir yağmur
başlıyor iplik iplik,
bir güzellik doğuyor
yüreğime şiirden.
martılar konuyor
omuzlarıma,
gözlerin İstanbul oluyor
birden.
akşamlardan, gecelerden,
senden uzağım
şiirlerim rüzgardır uzak
dağlardan esen
durgun sular gibi
azalacağım
bir gün, birdenbire çıkıp
gelmesen.
şarkılarla geleceksin,
duygulu, ince
yalnız gözlerime bak
diyeceksin.
ellerim usulca ellerine
değince
kaybolup gideceksin
bir elim seni çizecek
bütün pencerelere
bir elim seni silecek.
kalbim: ebemkuşağı; günde
bin kere
senin için yeni baştan can
kesilecek.
ne güzel seni bulmak bütün
yüzlerde
sonra seni kaybetmek hemen
her yerde
ne güzel bineceğim
vapurları kaçırmak
yapayalnız kalmak
iskelelerde.
seninle bir yağmur
başlıyor iplik iplik,
bir güzellik doğuyor
yüreğime şiirden.
martılar konuyor
omuzlarıma,
gözlerin İstanbul oluyor
birden
_________________________________________
Yağışlı Bir Gece
Yağışlı bir gecede,pencere
önünde bekliyorum,
Bulutlar dagılsın,Yıldızlar
görünsün diye....
Nedenini sorma şimdilik
bilmiyorum,
Aşkım sen,sevip
sevmedigini söyle....
Yağışlı bir gecede,sadece
yağmurun sesi,
İçimdeki sen,gündüzlerin
belirtisi ..
Geceler geceleri
kovalar,geceler
sessizliktir,
Gün dogduktan sonra
gelecektir gerisi.....
Yağışlı bir gecenin
hüzünlü sonunda,
Yorgun kafayla uzanır
yatağına..
Gözleri kapanır,şimdi uyku
zamanıdır,
Yeni bir gün başlayacak
artık Sabaha....
1 -
2 -
3 -
4 -
5 -
6 -
7 -
8 -
9